Laatst bijgewerkt: oktober 2026

Vergeving betekent niet dat je goedkeurt wat er is gebeurd, en ook niet dat je het vergeet. Wat het wel is: loslaten van de emotionele lading en kiezen voor jezelf. Het brengt geen goedkeuring, het brengt ruimte.

Herken je dit?

“Ik wíl dit al jaren loslaten,” zei een cliënt ooit tegen me. “Ik zeg het steeds tegen mezelf. Maar zodra ik aan die persoon denk, voel ik toch weer diezelfde knoop in mijn maag.” Dat is precies waarom vergeving zo lastig kan zijn: het is geen kwestie van willen of besluiten. De wens om los te laten zit er allang, maar iets onbewusts houdt de lading nog vast.

Wat vergeving wel is, en wat niet

Vergeving is een woord dat gelijk een bepaald gevoel of oordeel oproept. Misschien voelt het voor jou als iets zachts en bevrijdends. Of juist als iets moeilijks, alsof je iets moet goedpraten wat helemaal niet oké was.

Dat is precies waar vaak een misverstand zit. Vergeving vraagt niet van je dat je zegt: het was oké wat er gebeurde. Het gaat over iets anders. Over loslaten. Over ruimte maken in jezelf, zodat jij niet langer vast blijft zitten in wat er gebeurd is. Zodat je zachter kunt zijn voor jezelf, en van daaruit juist sterker in het leven kunt staan.

Waarom vergeving vaak lastig voelt

Vergeving begint meestal op een plek waar iets pijn heeft gedaan. Iemand heeft je geraakt, bewust of onbewust, of misschien heb je jezelf iets kwalijk genomen waar je maar moeilijk los van komt. Die ervaring blijft dan niet alleen een herinnering, ze zet zich ook vast in je lichaam. Je merkt het als spanning die blijft hangen, gedachten die steeds terugkomen, of een onderstroom van boosheid, verdriet of schuldgevoel.

Bijna vanzelf ontstaat er een verhaal dat je blijft herhalen: dat het anders had moeten gaan, dat jij iets anders had moeten doen, of dat de ander beter had moeten weten. Die verhalen zijn heel begrijpelijk, ze hebben je geholpen om betekenis te geven aan wat er is gebeurd, en ergens hebben ze je ook beschermd. Maar tegelijkertijd kunnen ze je vastzetten, alsof een deel van jou nog steeds verbonden is aan dat moment.

Wat je loslaat bij vergeving: emotie en perspectief

Vergeving nodigt je uit om twee lagen los te laten. Dat gebeurt niet in je hoofd alleen, maar juist in de verbinding met je lichaam, je gevoel en je intuïtie.

De emotionele lading: De boosheid, de angst, het verdriet, alles wat ooit heel logisch was, maar nu misschien meer energie kost dan het je brengt. Loslaten betekent hier niet dat je eroverheen stapt of het wegdrukt, maar juist dat je het eerst toelaat. Dat je er met aandacht bij blijft, zonder oordeel, in jouw tempo. Pas als iets echt gevoeld mag worden, kan het ook verzachten.

Het perspectief dat je bent gaan aannemen. De manier waarop je altijd naar die situatie keek, gekleurd door pijn, teleurstelling of oordeel. Dat perspectief was niet fout, het was een manier om te begrijpen en grip te houden, om op een bepaalde manier veilig te zijn. Maar je mag jezelf wel de vraag stellen of het je nu nog dient.

En vanuit de ander gezien kan het besef komen dat de onmacht of onwetendheid van de ander het probleem was, waardoor die niet anders kon. Het lag niet aan jou, en je bent oke zoals je bent.

Vergeven betekent niet vergeten

Dit is misschien wel het belangrijkste om bij stil te staan. Vergeven betekent niet dat je vergeet wat er is gebeurd. Je hoeft niets te ontkennen, niets kleiner te maken dan het was. De feiten blijven. Wat verandert, is de lading die eraan hangt. Het wordt stiller vanbinnen, minder scherp, minder allesoverheersend.

Ho’oponopono: een ritueel om mee te werken

Eén manier om met vergeving en loslaten te werken, komt uit Hawaiï: het ho’o pono pono-ritueel. Oorspronkelijk is dit een gezamenlijk proces binnen families om harmonie te herstellen. In een moderne, meer innerlijke vorm is het een krachtige methode voor persoonlijke heling. De essentie is eenvoudig, vier zinnen, gericht tot de ander, maar vooral naar jezelf en de situatie als geheel, wat je er zelf in herkent:

• Het spijt me
• Vergeef me
• Dank je wel
• Ik hou van je

“Het spijt me” erkent dat er pijn is. “Vergeef me” opent de deur naar het loslaten van schuld en oordeel, ook je eigen oordeel naar de situatie of de ander. “Dank je wel” brengt acceptatie, en soms zelfs het besef wat de ervaring je heeft gebracht. “Ik hou van je” herstelt de verbinding, met jezelf, met de ander, met het leven waarin we allemaal verbonden zijn.

Vergeving en hypnotherapie: werken met lichaam, intuïtie en onderbewuste

In mijn werk zie ik vaak dat vergeving geen doel op zich is, maar een stap is in de beweging terug naar contact met zichzelf. Wanneer we samen vertragen, naar binnen gaan, en luisteren naar wat er werkelijk gevoeld of gezegd wil worden. In die diepere lagen kom je vaak delen van jezelf tegen die ooit geraakt zijn, die zich misschien hebben afgesloten, of die nog wachten op erkenning.

Dit is precies waarom alleen maar willen vergeven vaak niet genoeg is. Zolang de lading onbewust wordt vastgehouden, blijft bewust “besluiten” om te vergeven een intentie zonder resultaat. Hypnotherapie maakt voelbaar en zichtbaar wat er op dat onbewuste niveau nog vastzit, zodat loslaten niet langer een kwestie van willen is, maar van daadwerkelijk kunnen. In de sessies maken we juist voor dit tragere proces de tijd en ruimte voor.

Vergeving als weg naar rust en energie

Vergeving is geen eindpunt, maar een proces. Iets wat zich in lagen kan ontvouwen, soms langzaam, soms is het er onverwacht en ineens. Het vraagt mildheid, geduld en vooral eerlijkheid naar jezelf. En elke keer dat je een stukje loslaat, ontstaat er ruimte. Voor rust in je hoofd, voor zachtheid in je lichaam, voor energie om weer sterk aanwezig te zijn in je leven.

Dit is waar de Lichtengel voor staat: Zachter voor jezelf. Sterker in het leven.

Lees ook: [Wat is Social Panorama en hoe werkt het in de praktijk?] en [Generationele patronen doorbreken: waar begin je?]

Veelgestelde vragen

Betekent vergeven dat ik het goedkeur wat er is gebeurd? Nee. Vergeving gaat niet over goedkeuren, het gaat over het loslaten van de emotie of lading die je zelf nog vasthoudt bij een gebeurtenis of herinnering.

Moet ik contact herstellen met de ander om te kunnen vergeven? Nee, vergeving gebeurt eerst en vooral in jezelf. Herstel van contact met de ander kan een gevolg zijn, maar hoeft helemaal niet.

Kun je jezelf ook vergeven? Ja, en dat is vaak minstens zo belangrijk als het vergeven van een ander. In hypnotherapie komt dit regelmatig naar voor in die momenten dat een grote verandering plaatsvindt. Je vergeeft jezelf voor dat iets waar je nu nog last van had, vroeger de beste manier was om ermee om te gaan.

Hoelang duurt het om iemand of jezelf iets te vergeven? Dat verschilt sterk. Vergeving is vaak geen eenmalig moment, maar een proces dat in lagen gaat, soms merk je pas later dat er nog een restje zit. En soms komt er later nog een diepere laag tevoorschijn die ook mag helen.

Herken je dat je iets al lange tijd met je meedraagt? Plan een gratis kennismaking of beluister eerst de gratis audio.

Dit artikel is geschreven door Jutta Hartkoorn, hypnotherapeut aangesloten bij CAT-vergoedbaar (Collectief Alternatieve Therapeuten), gespecialiseerd in stress, onbewuste patronen en het herstellen van innerlijke rust bij vrouwen.